Zamów ofertę Bez zobowiązań

Skontaktujemy się z Tobą telefonicznie w Ciągu 24h!

NORWEGIA | Zawody regulowane w krainie fiordów

Dla szeregu zawodów budowlanych w Norwegii, pracodawcy wymagają norweskich certyfikatów potwierdzających kwalifikacje zawodowe, tzw. „fagbrev”. Dzięki nim pracownik zatrudniony na budowie może liczyć na wyższe stawki.

 

            W Norwegii jest około 170 regulowanych zawodów, których wykonywanie wymaga posiadania określonych uprawnień lub przedstawienia urzędowego poświadczenia kwalifikacji. Ich wystawianiem zajmuje się Norweskie Centrum Kwalifikacji dla Obcokrajowców NOKUT (www.nokut.no/en/).

            Jeśli twoja specjalizacja nie widnieje na liście zawodów regulowanych (www.nokut.no/en/invia-en/i-want-to-work/regulated-professions-in-norway) możesz podejmować pracę, nie martwiąc się urzędowymi zaświadczeniami. Jeśli jednak znajdziesz na niej swoją profesję, będziesz zobowiązany złożyć wniosek do NOKUT o rozpoznanie twoich kwalifikacji. W zależności od zawodu do podania należy załączyć odpowiednie dokumenty. Niezbędne informacje na temat szczegółów dotyczących składania wniosku o urzędowe poświadczenie kwalifikacji uzyskasz na stronie www.nokut.no po wybraniu danej profesji z listy.

 

Certyfikaty kwalifikacji zawodowych

            Norweskie certyfikaty potwierdzające kwalifikacje zawodowe, tzw. „fagbrev” wymagane są dla szeregu zawodów budowlanych. Dotyczy to m.in.: stolarzy, specjalistów od wentylacji, instalacji miedziowych, dekarzy, murarzy, betoniarzy, specjalistów od budowy konstrukcji dachowych.

            Zagraniczne certyfikaty w tych specjalnościach nie są uznawane. Koszt uzyskania takiego certyfikatu waha się w granicach 13-18 tys. NOK, a czas trwania szkolenia do dwóch lat. Warunkiem koniecznym jest udokumentowanie 5-letniej praktyki zawodowej w budownictwie.

            Fagbrev to świadectwo ukończenia szkolenia zawodowego wystawiane przez szkołę, uczelnię lub instytucje szkoleniową. Można je również otrzymać po zdaniu specjalnego egzaminu. Jego zaliczenie jest formalnym potwierdzeniem posiadania kwalifikacji w danym zawodzie. Odpowiednikiem fagbrev w rzemieślnictwie jest tzw. svennbrev.

 

Potwierdź swoje kwalifikacje

            Brak takiego certyfikatu skutkuje odmową zaliczenia zatrudnionego do kategorii pracownika wykwalifikowanego. Taka osoba, pomimo posiadanych umiejętności i wieloletniego doświadczenia w zawodzie traktowana jest jako pracownik niewykwalifikowany, co skutkuje niższymi stawkami oferowanymi przez pracodawcę.

            Fachowcy z Polski zainteresowani podjęciem pracy w Norwegii mogą wystąpić o potwierdzenie swoich kwalifikacji w Fagopplæringskontoret (Biuro Szkolenia Zawodowego), w okręgu (fylkeskommune) będącym miejscem zameldowania wnioskodawcy

            Warunkiem otrzymania potwierdzenia kwalifikacji w danym zawodzie jest dobrze udokumentowany okres edukacji (świadectwa szkolne, dyplomy uprawniające do wykonywania zawodu) oraz szczegółowy opis doświadczenia zawodowego.

            Wszystkie dokumenty dostarczone do Biura Szkolenia Zawodowego (Fagopplæringskontoret) należy przetłumaczyć na język norweski lub angielski. Tłumaczenia takiego można dokonać u tłumaczy zatwierdzonych przez rząd norweski lub prywatnie u tłumacza przysięgłego. Załączone dokumenty muszą być oficjalnie potwierdzonymi kopiami oryginalnych dokumentów.

 

Uprawnienia elektryków

            W przypadku elektryków wymagane są dodatkowe uprawnienia. Aby móc samodzielnie pracować przy wykonywaniu i naprawie instalacji elektrycznych w Norwegii konieczne jest posiadanie uprawnień DSB. Wykwalifikowany elektryk zainteresowany podjęciem pracy w krainie fiordów zobowiązany jest zwrócić się o pozwolenie do Dyrekcji Obrony Cywilnej i Planowania Awaryjnego (DSB). Z uwagi na wiele specjalizacji związanych z wykonywaniem tego zawodu istotne jest określenie pozwolenia o które zamierzasz wystąpić. Norweskie przepisy dotyczące uznania kwalifikacji w zawodzie elektryka obejmują takie wymagania jak 2-letnie doświadczenie w zawodzie, umiejętność porozumiewania się w języku nordyckim lub przynajmniej dobra znajomość języka angielskiego.

            Odpowiedni wniosek należy przesłać pocztą elektroniczną na adres postmottak@dsb.no lub na adres Direktoratet for samfunnssikkeerhet og beredskap (DSB), Postbooks 2014, 3103 Tonsberg, Norway.

            Do wniosku należy dołączyć CV zawierające dane osobowe oraz kontaktowe wraz z informacjami o wykształceniu i doświadczeniu praktycznym, kopie oryginalnych świadectw szkolnych, praktyki i certyfikatu czeladniczego, kopię paszportu, świadectwa oryginalnego zawodu, zezwolenia wydanego przez państwo lub stowarzyszenie zawodowe. Zarówno wniosek jak i pozostałe dokumenty muszą być przetłumaczone na język norweski lub angielski (przez tłumacza przysięgłego) oraz potwierdzone notarialne.

 

Zatrudniają bez kwalifikacji

            Pomimo licznych regulacji określających wymagania dotyczące kwalifikacji pracowników budowlanych, norwescy pracodawcy decydują się na coraz częstsze zatrudnianie osób nieposiadających kierunkowego wykształcenia.

            Dzieje się tak głównie ze względów ekonomicznych. Tacy pracownicy są po prostu tańsi od osób z kwalifikacjami i doświadczeniem. Przedstawiciele związków zawodowych obawiają się, że przyczyni się to nie tylko do obniżenia jakości wykonywanej pracy, ale także do zaprzestania kształcenia pracowników budowlanych.

            Zmiany przepisów ograniczających możliwość podejmowania pracy w branży budowlanej przez osoby, które nie posiadają formalnego wykształcenia kierunkowego domaga się Partia Pracy (AP). Wyjątek mógłby być robiony jedynie dla tych pracowników, którzy co prawda dyplomem okazać się nie mogą, ale mają wieloletnie doświadczenie i w ten sposób zdobyli niezbędną wiedzę. – Na placach budów pojawia się coraz więcej osób bez wykształcenia. Pracodawcy szukają oszczędności, co czasami ma fatalne skutki. Musimy odzyskać szacunek dla kompetencji zawodowych. Chodzi też o przeciwdziałanie dumpingowi socjalnemu. Jak norweskie firmy zatrudniające wykształconych pracowników mają konkurować z polskimi, niewykształconymi robotnikami, którzy mieszkają po 10 osób w jednym baraku? ­– alarmuje Raymond Johansen, sekretarz AP. Czy zmiany w przepisach są możliwe? Tak, ale pod warunkiem, że będą one zgodne z ogólno unijnym prawem i nie będą sprzeczne z zasadą swobodnego przepływu pracowników.

Maciej Sibilak

 Źródło: Praca i nauka za granicą, nr 270, str. 6

www.pracainauka.pl

Zamów ofertę Bez zobowiązań

Skontaktujemy się z Tobą telefonicznie w Ciągu 24h!

Nie odkładaj swojego rozliczenia!

Odbierz swój zwrot podatku, uzyskaj zasiłek i zwrot ubezpieczenia!

Nie zastanawiaj się dłużej i dokończ formularz!